งานประจำ

เกิดมาในครอบครัวที่ปัจจุบันไม่มีใครในบ้านทำงานประจำ เปิดร้านขายของชำ ทำให้รู้สึกว่ามันอบอุ่นดีเวลาที่ทุกคนอยู่พร้อมกัน เวลาตื่นมาแล้วเจอทุกคนขายของอยู่ที่ร้าน ได้เจอลูกค้ามานั่งเล่นนั่งคุย เป็นคนแถวบ้านบ้าง เป็นลูกค้าหน้าใหม่บ้าง ชีวิตวนอยู่แบบนี้จนกระทั่งปิดร้าน ตื่นเช้ามาก็เริ่มแบบเดิมใหม่

   ตอนเด็กๆเคยคิดว่า ไม่เอาหรอกขายของไม่ชอบเอาซะเลย อยากทำงานอย่างอื่นมากกว่า งานอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับตัวเลขและการคำนวณ แต่พอโตขึ้นได้ลองทำงานที่นั่นที่นี่ รู้สึกว่า ไม่เห็นสนุกเหมือนตอนที่ช่วยแม่ขายของเลย มีแต่อะไรก็ไม่รู้ดูวุ่นวายไปหมด ชีวิตที่ต้องแย่งกันกินแย่งกันใช้ ทำงานก็เอาหน้าซุกคอม ต่างคนต่างทำไม่สนใจกัน แต่ก็เข้าใจน่ะ ว่าก็เค้าจ้างเรามาทำงานนิ จะมาคุยเล่นสนุกไปวันๆ แบบตอนเรียนได้ยังไงกัน
   เราใช้เวลาหาอยู่นานมากกว่ามีออฟฟิศไหนที่เหมาะกับเรา ที่ที่เราอยู่แล้วรู้สึกว่าอยากไปทำงานทุกๆวัน ซึ่งตอนนี้ยังหาไม่ได้ บางงานที่เราได้เป็นงานที่สนุกเป็นงานที่เราชอบ แต่สภาพแวดล้อมในนั้นไม่เหมาะกับเราเอาซะเลย อยู่แล้วอึดอัด ทำงานไปก็นับถอยหลังไป ว่าเมื่อไหร่จะเลิกงาน อยากกลับบ้านเร็วๆ เบื่อกับการที่จะต้องมาแย่งคนอื่นขึ้นรถ เบื่อรถติด เบื่อไปหมด ไม่ใช่ว่างานประจำไม่ดี แต่แค่มีความคิดว่ามันอาจจะไม่เหมาะกับตัวเอง ที่คุ้นชินและชอบงานที่ต้องไปในสถานที่ต่างๆ งานที่ต้องพบเจอผู้คนมากหน้าหลายตา เหมือนกับเวลาที่ช่วยแม่ขายของที่บ้าน
   สุดท้าย ตั้งเป้าตัวเองไว้ว่าจะทำงานประจำมากสุด ก็คงไม่เกิน 3 ปี ตอนนี้กำลังมองหางานอะไรบางอย่างที่เลี้ยงตัวได้ และตอบโจทย์ของเรามากที่สุด ถ้าเจอก็พร้อมที่จะย้ายไปทำอันนั้น เราเชื่ออย่างนึง ว่าถ้าเราทำงานที่ชอบมันจะทำให้เรามีความสุขในทันที เราไม่เชื่อในความสุขของอนาคตเท่าไหร่ แนวคิดที่ว่าขยันอดทน เพื่อวันข้างหน้า เพื่ออนาคต อะไรแบบนั้นมันจะดีจริงหรอ ถ้าเกิดว่าวันนึงเราเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ เราจะยังมีความสุขอยู่หรือเปล่า เราจะเสียดายไหมถ้ายังไม่ทันได้มีความสุขเลย…

30Days ago

ผ่านมาได้1เดือนแล้วหวะ จะว่านานมันก็นานจากวันนั้นจนถึงวันนี้ กว่าจะผ่านมาได้ไม่ใช่ง่ายๆเลยนะ อย่างว่าแหละ เวลาตั้งปีกว่าเกือบสองปี จะให้มันลบไปหมดในเดีอนเดียว มันจะเป็นไปได้ยังไง ใช่มั๊ยล่ะ หลังจากวันที่เกิดเรื่อง ทุกครั้งที่อยู่คนเดียวก็เอาแค่คิดทบทวนเรื่องเดิมๆวนไปวนมาไม่จบไม่สิ้น รู้สึกราวกับว่า เรื่องทุกเรื่องเพิ่งเกิดเมื่อวาน ไม่ว่าจะนอนหลับไปกี่คืน เรื่องพวกนี้ก็ยังติดตามอยู่เสมอ

Read More »

Black Out

14 แล้ว เออ มันก็วันทั่วไปนั่นแหละ ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไรเท่าไหร่ เพราะสิ่งที่เป็นอยู่ในวันนี้ มันยังไม่โอเค หลายอย่างมันยังหาจุดลงตัวไม่ได้ ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อดี มีแต่คำว่าไม่รู้ เต็มหัวไปหมด เพราะว่าเราหรือเค้าที่ตัด(สิน)ใจ ไม่ได้

เคยได้ยินมาว่า ผู้ชายเริ่มความรักที่ 0 ส่วน ผู้หญิงเริ่มที่ 100 วันที่ เราเริ่มต้นพร้อมกัน อะไรมันก็ดูดีไปหมดจนถึงช่วงที่เรา 50 เท่ากัน ถึงจุดที่เรียกว่าดีมากที่สุดในช่วงของความรัก จนกระทั่งเราผ่านมันไป ทั้งเค้าและเราผ่านจุดที่เสมอกันไปแล้ว จนมันล่วงเลยมาถึงวันที่มันแย่สุดๆ แล้วมันก็อยู่แบบนั้นเรื่อยมา รู้สึกเหมือนถูกผลักให้ออกมาจากวงกลมของความรัก พยายามจะวิ่งกลับเข้าไปเท่าไหร่ก็เหมือนยิ่ง โดนผลักแรงกว่าเดิม ที่สำคัญเลยคือ ตอนนี้ มันดันมีคนที่กำลังเดินเข้าไปในนั้น แทนที่เราอยู่ เหมือนอยู่ในช่วงที่เราต้องต่อรองกับคนในวงกลม แถมยังต้องหันมาสู้รบปรบมือกับคนข้างๆอีก จะเอาอะไรไปสู้เค้ากัน …

Start

อยู่ในช่วงวัยกลางคนที่ กึ่งจะทำงานกึ่งเรียนจบ ชีวิตดูไปไหนต่อไม่ถูกไม่รู้ว่าต้องทำไง ถึงจะเดินต่อได้แบบที่ผ่านมา ตอนจบมัธยม มันก็มีเส้นขีดไว้หนาๆว่าต้องเข้ามาหาลัย มีเส้นทางเดินต่อแบบไม่ต้องเลือกอะไรมากนักสอบ เลือกคณะที่ตัวเองชอบคิดว่าเรียนแล้วรอด แต่พอจบแล้วนี่ซิของจริง  ชีวิตมันควรจะยังไงต่อกัน สมัครงาน ต้องทำอะไรยังไงบ้าง ทำตัวไม่ถูกเลยจริงๆ ทุกครั้งที่ต้องเปลี่ยนผ่านอะไรบางอย่าง ความเคยชินมันไม่เคยอยู่กับเราได้นานซักที ปุ๊บปั้บก็ต้องกลับไปไม่เคยชินแบบตอนแรกอีกแล้ว 

Exchange

เข้าใจว่าคนเรามีความต้องการมากเพิ่มขึ้นเรื่อย แต่ในความต้องการของเรานั้นไม่ควรที่จะล้ำเส้นของใครๆมากจนเกินไป เราเชื่อในการแลกเปลี่ยนมากกว่าการร้องขอสิ่งใดๆ เราคิดว่าการหยิบยื่นอะไรไปก่อนแล้ว สิ่งนั้นจะตอบแทนเรากลับมา ที่จริงเราไม่แคร์ด้วยซ้ำว่าเราจะได้อะไรกลับมาบ้าง เราได้สิ่งตอบแทนจากการกระทำของเราเสมอ บางทีเราอาจจะไม่รู้ตัวว่าเราได้รับมันแล้ว ความว่างเปล่าบางทีก็เป็นผลตอบแทนของสิ่งที่เรากระทำ

“ความรักนั้น ต้องอดทนนานและมีใจปรานี ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง ไม่หยาบคาย ไม่เห็นแก่ตัว ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด ไม่ชื่นชมยินดีในความอธรรม แต่ชื่นชมยินดีในความจริง ความรักทนได้ทุกอย่าง เชื่ออยู่เสมอ มีความหวังและความทรหดอดทนอยู่เสมอ” 

cr . http://pantip.com/topic/31791875

 

indecisive

ลังเล /

หกโมงเข้าวันจันทร์ สมองฟุ้งซ่านทำให้นอนต่อไม่ได้
ทั้งๆที่ในหัวพยายามสะกดจิตให้ตัวเองหลับ หลับเถอะ หลับซิว่ะ โอ๊ยย กลายเป็นไม่หลับ
ให้ตายเถอะอยู่ดีๆ ผมก็คิดถึงเพลง ลังเลขึ้นมา จะด้วยความเมาหรือนอนไม่หลับก็ตาม
เพราะคิดว่าความรักช่วงนี้มันประมานนี้
ยังไม่กล้าไว้วางใจอะไร ยังไม่แน่ใจในตัวคนอื่น ไม่รู้ว่าเค้าจะคิดยังไงกับเราจริงจังแค่ไหน
ส่วนเรานะหรอ คาดหวังไปไกลแล้ว

Read More »

เยอะ

คงรู้สึกแย่ไม่น้อยที่อยู่ดีๆ วันหนึ่งเราก็โดนคนที่ หลงคิดว่าจะมีใจให้
มาตัดขาดความสัมพันธ์ชนิดที่ว่าไม่หลงเหลือแม้แต่ความเป็นคนรู้จัก น่าเศร้าเนอะ
เธอคนนั้นตัดขาดช่องทางการเชื่อมต่อระหว่างเราออกไปหมดสิ้น
ปกติผมจะไม่ค่อยอยากรู้เหตุผลมันหรอก เพราะบางทีมันก็ไม่สำคัญ
แต่ครั้งนี้ ผมนั่งคิดอยู่นานน่ะว่า เฮ้ย ผมทำอะไรผิดกันว่ะ ?​
ทำไมเธอถึงตัดขาดสะบั้นได้ขนาดนั้น

Read More »

ถูกที่ ผิดเวลา

ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็แล้วแต่ สิ่งนี้มันได้เกิดขึ้นแล้วกับชีวิตผม ไอการถูกที่ผิดเวลาของผมคือการที่ได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งเธอน่ารัก ไม่ได้ตรงสเป็คอะไรมากมายนัก แต่ก็อย่างว่าหน้าตาเราก็ธรรมดาจะเอาอะไรกับคนอื่นมากมาย เธอได้เข้ามาในชีวิตของผมจากการแนะนำของ แฟนเพื่อน ซึ่งเป็นรุ่นน้องที่ รร ตอนนี้ รุ่นน้องคนนั้นเรียนอยู่มหาลัยแล้ว เพื่อนเค้าน่ารัก ผมเห็นเธอคนนั้นมาหลายครั้งจากการ tag FB  ตอนแรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมากเคยคุยกับเพื่อนว่าเธอคนนี้น่ารักดีแล้วยังดันไปรู้อีกว่า เธอมีแฟนแล้ว การสนทนาครั้งนั้นจบลงด้วยการย้ายไปคุยเรื่องอื่นแทน  ผมลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าวันนั้นเนื้อหาที่คุยกับเพื่อนมันมีอะไรบ้างไม่ได้ใส่ใจมากมาย จำได้แค่ว่าคุยเรื่องอะไร แต่รายละเอียดนั้นแทบไม่ได้จำ

หลังจากนั้นมาพักใหญ่ อยู่ดีๆก็ดันไปเห็นกลุ่มแฟนเพื่อนไปเที่ยวเชียงใหม่กันรูปน้องคนนั้น ก็โผล่มาให้เห็นกระเด็นเข้ามาในหัว หัวข้อนี้เกิดขึ้นอีกครั้งตอนที่เจอเพื่อน “เฮ้ยน้องคนนี้ น่ารักหวะ บลาๆๆๆ” คุยไปคุยมา สุดท้ายขอร้องให้มันช่วยไปบอกแฟนว่า แนะนำให้หน่อยมันก็ช่วย หลังจากนั้นไม่นานเท่าไหร่เพื่อนก็มาโพสบอกหน้า wall FB ว่า

Read More »

Restart again

มีการจบก็มีการเริ่มใหม่ เป็นธรรมดาของโลกใบนี้ ผมตื่นเต้นกับการเริ่มใหม่ทุกครั้ง
แม้ว่าตอนจบมันจะเลวร้ายไปบ้างก็ตามที แค่รู้สึกว่าการเริ่มใหม่คือการเจอโจทย์ใหม่ของชีวิต
ที่เราต้องผ่านมันไปให้ได้ ไม่ว่ามันจะยากหรือง่าย สุดท้ายแล้วเราจะผ่านมันไป
จะผ่านคนเดียวหรือมีคนยื่นมือเข้ามาช่วยมันก็ดีทั้งนั้น

การเริ่มใหม่ของผมครั้งนี่กำลังไปได้สวยกว่าครั้งที่แล้วๆมา ผมคิดว่างั้น ไม่ว่าในด้านไหนๆ
ผมก็หลงรักการเริ่มใหม่ครั้งนี้ไปแล้ว เป็นการรอคอยที่นานพอผมควร นานจนผมคิดว่าลืมไปแล้ว
สำหรับการรอคอยสิ่งนี้ วันหนึ่งผมได้โอกาสนั้นมา โดยมีความช่วยเหลือจากเพื่อนคนหนึ่ง
ที่คอยเชียร์อยู่ห่างๆ ก่อนหน้านี้ผมช่วยมันไว้เยอะพอตัว คราวนี้ถึงทีผมบ้าง ผมกำลังทำให้โอกาสที่ได้มา
เปลี่ยนเป็นความสุข เป็นพลังในการทำสิ่งต่างๆของชีวิต

รู้ไว้เถอะว่า ผมกำลังพยายามอยู่

New story

เคยได้ยินมาจากที่ไหนซักแห่งจากใครซักคน
ว่าความรักคล้ายหนังเรื่องหนึ่งที่เราเห็นปก
กับโปสเตอร์แล้วรู้สึกสนใจมัน อยากดูอยากจะรู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไง

เหมือนเราชอบใครซักคนแล้วอยากรู้จักอยากสนิทด้วยอยากรู้ว่าเขาจะไปกับเราได้ไหม
การจองตั๋วเข้าไปดูหนัง เป็นการเริ่มตั้นทำความรู้จัก
เข้าไปนั่งและเริ่มต้นดูหนัง เจอช่วงที่สนุกและไม่สนุกบ้าง น่าเบื่อและไม่น่าเบื่อบ้าง
หนังดำเนินไป เหมือนกับชีวิตรักที่ดำเนินไป
เจอเรื่องดีและไม่ดี สุดท้ายมันก็ถึงตอนจบ

หลังหนังจบเป็นการให้เราพักหยุดคิด ว่าเราควรดูภาคต่อไปหรือว่าควรหาหนังใหม่ดู คนรักก็นั้นแหละ
ถ้าคนเก่ามันไม่เวิร์ค
คนใหม่เป็นทางเลือกที่ไม่เลวเท่าไหร่ อย่ากลัว
ที่จะคบใครใหม่ เหมือนที่เรากลัวว่าหนังเรื่องใหม่
มันจะไม่สนุก
การเปิดใจรับเอาสิ่งใหม่ๆเข้ามาในชีวิตคือการทดลอง
แน่นอนว่าการทดลองย่อมมีสำเร็จและล้มเหลวบ้างเป็นธรรมดา

Read More »