Uneasy

ไม่น่าเชื่อว่านับจากวันนั้นที่เราทำอะไรบ้าๆลงไปจนมาถึงวันนี้ มันล่วงเลยผ่านมา หลายเดือนแล้ว เราจำวันแรกวันนั้นได้ดี วันที่เราตัดสินใจทำอะไรบางอย่างครั้งแรกในชีวิตของคนที่ กากๆคนหนึ่ง ไม่เคยจีบผญด้วยอาการแบบนี้มาก่อน เคยเป็นกันป่ะแบบอยากรู้อ่ะว่าเรากับเขาจะไปกันได้ไหม แม้ในตอนนั้นจะยังไม่ได้รู้จักแต่คิดก็ไปไปถึงขนาดนั้นแล้ว ดูเป็นอะไรที่บ้าบอคอแตกพอสมควรเลย

ส่วนความคืบหน้าเทียบกัน ณ วันนี้กับวันแรกแทบจะมองไม่เห็นความต่างเลย มีคนบอกว่าชอบเกิน4เดือน มันคือความรัก ก่อนหน้านั้นมันคืออาการหลง ถ้าผ่านช่วงเวลาที่ว่าไปได้เนี่ยถือว่าเราชอบเขาจริงๆ แล้วที่เราทำอยู่ในตอนนี้มันเป็นเหตุผลของความรู้สึกที่เรียกว่าอะไรกัน รัก หลง

อะไรซักอย่างที่ตอนนี้ยังตอบตัวเองไม่ได้ รู้แค่ว่าอยากทำทุกวัน อยากทำอะไรก็ได้ที่คนนั้น เขาจะไม่รำคาญหรือรำคาญก็ให้น้อยที่สุดอ่ะ จริงๆอยากคุยด้วยทุกวันอยากมีประโยคเปิดดีๆซักประโยคที่ทำให้การเริ่มต้นสนทนาไหลลื่นไปแบบปกติและแนบเนียนที่สุด แต่ยังทำไม่ได้ซะที เคยนั่งคิดกับตัวเองว่าอะไรคือตัวแปรสำคัญที่ทำให้ทุกอย่างไปแบบช้าๆ ได้ข้อสรุปให้ตัวเองออกมาว่า มีปัจจัยที่ทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ พยายามแก้ไขอยู่น่ะ ถ้าเขาไม่ไปชอบใครซะก่อน ถ้าเรามีโอกาส ถ้าเขาก็เปิดโอกาสให้เรา พยายามต่อไป จนกว่าจะสำเร็จ หรือไม่ก็แพ้….

คุณไม่รู้ว่าชอบจริงๆ หรือว่ารู้แล้วแต่ยังเล่นตัวกันน่ะ คุณรู้ไหมคำพูดเหล่านั่นมันทำให้คิดไปต่างๆนานาด้วยความที่ไม่เคยมีใครมาทำแบบนี้ หัวใจมันเลยพองโตทุกครั้ง ให้ตายเถอะ

คุณจะรู้บ้างไหมว่ามีอะไรที่ผิดสังเกต ?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s